Met enige regelmaat
werk ik in de avonduren.
Via Zoom of live tolk ik groepsgesprekken
over allerlei onderwerpen
in andermans vrije tijd.
Dat late avondwerk
kost, maar geeft ook energie;
na afloop heb ik altijd iets geleerd
en kan ik de hele wereld aan.
Toch moet je ook op jezelf passen
want avondwerk eist z’n tol.
Niet dat ik daar ook maar iets van merk –
ik voel me een overwinnaar,
ben helemaal bevlogen.
Maar de ochtend erna zijn er van die kleine dingen…
Gisteravond heb ik getolkt,
ik zal je vertellen wat ik bedoel.
Vanochtend blijf ik iets langer liggen,
ik moet immers goed op mezelf passen
maar eigenlijk heb ik geen idee waarom.
Ik voel me energiek en fit,
dus hop, naar beneden, aan het gezinsontbijt.
Na afloop, als we de boel opruimen,
denk ik: wow, hoe komt dat aanrecht zo schoon?
De vaatwasser is uitgeruimd,
alles staat keurig in de kast.
Hoe zal ik mijn compliment verwoorden?
Wie heeft dit zo fantastisch voor mij gedaan?
Net als ik inadem om te vragen
wie ik dit waanzinnige compliment mag geven,
valt me op dat alles wel
héél precies staat waar ik het hebben wil.
Gisteravond laat
toen ik thuiskwam,
heb ik mijn eigen compliment verdiend.