Maandagochtend op de snelweg:
helemaal niets aan de hand
tot aan de doorgaande weg
in Almere.
Stapvoets passeer ik
een geel bord:
Groene golf
buiten werking.
No shit.
Wat blijkt?
De ochtendspits is het beste moment
om een stoplicht te vervangen.
Desondanks: ik wacht, respect,
hier zijn mensen aan het werk.
Uiteindelijk sta ik op plaatsje drie
met zicht op
de verdacht bewegingloze rug
van een verkeersregelaar.
Tegenliggers
rijden ongehinderd door.
Na tien minuten zie ik dat mijn hand
op de toeter ligt te rusten.
Nee, niet doen, je bent hier te gast.
Dat wekt alleen maar irritatie.
Toeteren doe je in Amsterdam
en daar heeft het ook geen zin.
Sterker nog,
als je zo klein bent als ik
is toeteren in Amsterdam
meestal geen goed idee.
Hoewel, niemand die het ziet
en als je naar de mensen kijkt,
ben ik wel de allerlaatste
van wie je dit zou verwachten.
Ik toeter, direct toetert iemand met me mee.
De verkeersregelaar draait
zich woedend om.
Maar dan ziet hij de kolossale file
die zich achter hem heeft verzameld.
God heeft genade, we mogen erdoor.
Een klein beetje Amsterdams rijden
kan zo nu en dan geen kwaad.