Maand: november 2022

Als ik ’s avonds
uit het zwembad terugkom,
loop ik eventjes naar boven
om mijn natte spullen
netjes uit te hangen.

Maar tot mijn schrik
kom ik erachter
dat mijn tas onder de shampoo zit.

Als ik,
dik een half uur later,
alles helemaal heb schoongespoeld
en eindelijk beneden aan de thee zit,
vraagt mijn man
waarom ik eigenlijk
shampoo meeneem naar het zwembad.

“Dat is toch hardstikke handig,”
hoor ik mezelf
vol overtuiging zeggen,
“dan was ik mijn haar
als ik toch al sta te douchen.
Dat scheelt tijd.”

(Foto: Zuiderbad, Amsterdam)

De metro staat
bij elke halte
zo’n vijf minuten stil.
Nog een paar
haltes te gaan,
al met al wordt dat
op een afstand
van vijf kilometer
een half uur vertraging.

Na opnieuw
twee minuten stilstaan
stappen een paar
reizigers uit.
Lopen is
wellicht sneller.
Twee minuten later
staan we nog steeds stil.
De deuren zijn dicht;
de sfeer is bedompt.

Plots komt een groepje mensen
het perron op rennen.
Deuren open:
“Snel, naar binnen!”
Deuren dicht:
“Yes, we did it!!”
Wat een opluchting,
ze hebben ‘m gehaald.

Zaterdagochtend
half negen.
Het is herfst,
maar vijftien graden.

Als ik mijn fiets pak
om boodschappen te gaan doen
via het paadje achter ons huis,
hoor ik ietsje verderop
een pinnige vrouwenstem:
“Doe je jas dicht!”
Daar komt de buurvrouw aan
met haar twee kinderen,
een jongen en een meisje.

Even later hoor ik
het zusje meedoen:
“Ík luister wél!”

Honderd meter verderop
haalt het broertje mij in.
Zijn knaloranje winterjas
staat godzijdank nog open.

Als hij mij voorbij is
kijkt hij om naar zijn zus
en roept,
zodat de hele straat het horen kan:

“Komop, laten we kijken of
mama ons bij kan houden.”