M’n fietsbel is kapot.
Al een tijdje
vraag ik me af
of ik wel
een nieuwe moet kopen.
Een fietsbel
in Amsterdam
lijkt wel
uit de tijd.
Ik bedoel
de enigen
die zo’n ding
nog echt, actief gebruiken
zitten op een snelle e-bike
waarop ze meestal
harder rijden
dan een auto mag.
Dus ik,
op m’n traditionele fiets,
met een fietsbel?
Ze horen me aankomen.
En eerlijk is eerlijk,
met mijn tempo;
hoe nodig is zo’n bel
nou helemaal?
Amsterdam-Centrum,
ik zit lekker te trappen.
Een paar meter voor me
wil een dame
met de ABS-rem van haar e-bike
vlak voor mijn neus
stil gaan staan.
Ook van rechts komt er iemand
die ik te laat heb gezien.
Ik schiet in de remmen,
die piepen zo ongeveer
de hele straat bij elkaar.
Nog nooit heb ik mensen
zo razendsnel
voor me opzij zien gaan.
Bel? Neuh, dit werkt veel beter.
