Vroeger zeiden mensen wel eens:
als je samenwoont
en kinderen hebt
en het goed wil regelen,
maar zonder gedoe,
zonder feest
en zonder notariskosten,
trouw dan
op maandagochtend.
Om 09.00 uur is het gratis.
Maar inmiddels
hebben we ook
het geregistreerd partnerschap.
En het zal allemaal vast niet meer gratis zijn.
Gratis is lang geleden.
Maandagochtend,
m’n week begint.
Altijd even een moment
om in m’n ogen te wrijven.
Gelukkig moet ik op de fiets
naar een opdrachtgever in de stad.
Dan kan ik warmdraaien.
Na een mooie groene route
kom ik langs de RAI.
Bij het stadsloket
staan al vrij veel fietsen.
Fijn
– zeg ik op dit punt
altijd tegen mezelf –
deze mensen gaan aan het werk,
net als ik.
Twintig meter verder
komen een paar onopvallende
fietsers me tegemoet.
Ze nemen het kruispunt
op z’n Amsterdams:
tegen het verkeer in
zonder dat het opvalt.
Ze zijn me al bijna voorbij
als ik zie dat een meisje
in het gezelschap
een bosje bloemen
in haar mandje heeft.
Ook is er een iets oudere man bij
die voelbaar zit te stralen.
Aan een van de bagagedragers
zit een touwtje vastgemaakt
met wat lege blikjes eraan
die ratelen over straat.
