Liefde

Het is niet makkelijk
uit te leggen
waarom je van iemand houdt.

Mijn man is en kan
natuurlijk de meest
fantastische dingen.

Maar als je daarover schrijft
zijn er opeens veel andere mannen
van wie je zo
oppervlakkig beschouwd
zou zeggen:
zij toch ook?

Ik ken hem als een
uitstekend chauffeur.
Nu hoef je niet heel goed
auto te rijden
om het in mijn ogen
uitstekend te doen,
maar desondanks.

Ook ken ik hem
als realist.
Hij haalt alles uit de kast
om te doen wat juist of goed is.
Maar als dat niet haalbaar is
zal hij dat accepteren.

We rijden de snelweg op.
In mijn ooghoek zie ik vaag
een of andere vlek op de weg.
Een doodgereden dier?

Plotseling wordt er naast me
druk in spiegels gekeken,
geremd, geschakeld, gas gegeven,
we maken een enorme zwieper naar links.

Als we verder rijden
legt hij rustig uit:
“Merels zijn gezelschapsdieren.
De ene was al doodgereden,
de ander zat ernaast.”

Supermarkt

Deze blog is niet geschreven.
Dat spreken jij en ik
nu met elkaar af.

In onze supermarkt
wordt soms zachtjes
gezongen tijdens het werk.
Onderling spreken medewerkers
een mooie, levendige taal.

Bij het koelvak staat er
plotseling uit het niets
een ongelofelijk lief klein meisje.
Meisje, waar kom jij vandaan?
Ze draalt rond de benen
van de schoonmaakster,
ze kletsen in het Engels
over het werk.
Hoe lang zou dit meisje
hier vandaag
nog moeten blijven?
Plotseling voel ik een
onbedwingbare neiging
om nu ter plekke
iets heel liefs te gaan doen.

Maar ik hou me in,
ik zou hen maar verbazen.
Ieder kind met een beetje
ondernemende moeder
is immers wel eens
in een overmachtsituatie
met haar mee naar werk geweest?

Deze blog is niet geschreven.
Want dan komt er misschien
een baas of functionaris
met regels
waarom dit niet mag of kan.

En toch is deze blog geschreven
als eerbetoon aan een dappere moeder
en een meisje dat de wereld veroveren zal.