Deze blog is niet geschreven.
Dat spreken jij en ik
nu met elkaar af.
In onze supermarkt
wordt soms zachtjes
gezongen tijdens het werk.
Onderling spreken medewerkers
een mooie, levendige taal.
Bij het koelvak staat er
plotseling uit het niets
een ongelofelijk lief klein meisje.
Meisje, waar kom jij vandaan?
Ze draalt rond de benen
van de schoonmaakster,
ze kletsen in het Engels
over het werk.
Hoe lang zou dit meisje
hier vandaag
nog moeten blijven?
Plotseling voel ik een
onbedwingbare neiging
om nu ter plekke
iets heel liefs te gaan doen.
Maar ik hou me in,
ik zou hen maar verbazen.
Ieder kind met een beetje
ondernemende moeder
is immers wel eens
in een overmachtsituatie
met haar mee naar werk geweest?
Deze blog is niet geschreven.
Want dan komt er misschien
een baas of functionaris
met regels
waarom dit niet mag of kan.
En toch is deze blog geschreven
als eerbetoon aan een dappere moeder
en een meisje dat de wereld veroveren zal.
