Ma-ham, kom eens even?
Op haar mobiel verschijnt
fashion item nummer 37
dat ik deze week
ter beoordeling heb gekregen.
Een shirt, een tas, een broek, een ring;
een middelbare school stelt hoge eisen
aan je verschijning.
We bespreken hoe leuk we het item vinden,
de voors, de tegens
en natuurlijk ook de prijs.
Wat volgt is een onderhandeling
die ik meestal beëindig met:
“Laten we het vanavond
aan tafel even bespreken.”
Sinterklaas is in het land.
Wat zal ik in godsnaam vragen?
Ik heb alles al
en een cadeau is niet waar het voor mij om gaat.
Doe mij de geur van speculaas,
wat grappen en gedichten.
Toch maak ik even tijd
om het Sint iets makkelijker te maken.
Een boek?
M’n boek is nog lang niet uit
en eigenlijk heb ik elke dag
te weinig tijd om te lezen.
Kleding?
Iets lekker warms misschien?
De winter komt eraan
en kou is niet iets waar ik goed tegen kan.
Als ik een mooie fleece gevonden heb,
app ik een foto in de familie-app
met daarbij de vraag:
“Sinterklaas, is dit iets voor mij?”
Het is onder schooltijd,
maar het antwoord komt per kerende post.
Drie schaterlachende smileys
en de tekst: “Ik ga stuk!
Je hebt er wel al vijf of zo.”
Als ik antwoord dat mijn favoriete fleece
misschien een beetje versleten is,
appt Sint vergoelijkend:
“We overleggen vanavond wel even.”
