Bij het zwembad in ons dorp
werken veel vrijwilligers.
Dat geeft een
gemoedelijke sfeer.
Ik wil m’n kaartje
met pin betalen
maar de gepensioneerde caissière
krijgt de pin niet aan de praat.
Het begint steeds langer te duren,
ik zie mijn zwemfeest
al in het water vallen.
Maar gelukkig vraagt ze hulp
aan een jongere professional.
In no-time betaal ik
en loop verder.
Achter me hoor ik haar stem nog:
-“Hoe deed je dat?”
en dan de zijne:
-“Geen idee.”
