De metro staat
bij elke halte
zo’n vijf minuten stil.
Nog een paar
haltes te gaan,
al met al wordt dat
op een afstand
van vijf kilometer
een half uur vertraging.
Na opnieuw
twee minuten stilstaan
stappen een paar
reizigers uit.
Lopen is
wellicht sneller.
Twee minuten later
staan we nog steeds stil.
De deuren zijn dicht;
de sfeer is bedompt.
Plots komt een groepje mensen
het perron op rennen.
Deuren open:
“Snel, naar binnen!”
Deuren dicht:
“Yes, we did it!!”
Wat een opluchting,
ze hebben ‘m gehaald.
