Ik loop, als ik loop,
telkens dezelfde route.
Avontuurlijk is het niet
maar je hoeft niet na te denken
over je afstand, over links of rechts.
Geen smartwatch, geen oortjes,
zonder voel ik me vrij.
Het belangrijkste is dat ik loop
en dat ik loop voor m’n plezier.
Zo heb ik tijd om rond te kijken
en m’n gedachten te laten gaan.
Rond Kerstmis gaat m’n hardlooptijd
even naar andere dingen
En zo kwam het dat ik van de week
voor het eerst sinds een tijdje
weer m’n eigen hardlooproute liep.
Wat was er opeens gebeurd?
Het leek wel ‘druk’ op ‘mijn’ rondje!
Was deze route soms getipt
op Instagram of in de krant?
Mannen met grijze haren
in korte broeken terwijl het bijna vroor.
Toegegeven: wie zich koud kleedt,
gaat vanzelf een stuk harder lopen.
Of hadden ze zich gewoon vergist?
Lopers van rond de dertig,
sommigen met een grote lach,
anderen met verbeten gezichten
of in zichzelf gekeerd met oortjes in.
Op een bepaalde manier verschilden ze
van de gemiddelde enkeling
die ik gewoonlijk zie.
Waarom precies kon ik niet duiden
tot ik thuiskwam en m’n telefoon bekeek.
Januari, maand van goede voornemens.
De drukte op mijn hardlooproute
is over een tijdje vanzelf voorbij.
