Als je altijd met verbetering bezig bent
– en wie is dat eigenlijk niet?
is de aanloop naar oudejaarsavond een beetje overbodig.
Je goede plannen zijn er immers elke dag.
Desondanks probeer ik een goed voornemen te bedenken.
Als ik mijn verbeterplannen naga,
zie ik nog genoeg te doen.
En overal wordt aan gewerkt.
Natuurlijk: alles op zijn tijd
en alle dingen in hun mate.
Zou het dan zowaar mogelijk zijn
dat ik dit jaar geen extra goede voornemens heb?
Dat ik gewoon tevreden terugkijk
en zeg: natuurlijk, genoeg te doen,
maar op zich ben je best lekker bezig?
O nee, gelukkig, we blijven kritisch.
Voor 2018 heb ik er twee bedacht.
Het eerste: langer genieten van succes.
En wel te beginnen op oudejaarsavond.
Het tweede: positief formuleren.
Waarom zou ik daar niet vast mee beginnen?
Welnu, de woorden ‘goede voornemens’
gaan stante pede mijn voortuintje uit.
Goede voornemens smaken naar spijt, schuld of berouw.
Goede voornemens gaan vaak over iets wat een mens,
gewoon omdat hij menselijk is,
nu eenmaal niet kan laten.
Vaarwel, goede voornemens,
ik hoop jullie nooit meer terug te zien.
Voortaan maak ik een nieuwjaarsplan.
