Hoe zorg je als volwassene
dat je, alsjeblieft,
niet zo irritant doet
tegen pubers?
Naast me bij het stoplicht
staat een jongen.
Vermoedelijk een jaar of 14,
volledig verdiept in zijn telefoon.
Het stoplicht springt op groen,
maar hij komt niet in beweging.
Ik aarzel, het zijn mijn zaken niet;
zelf moet ik een andere kant op
en voor mij is het nog rood.
Het lukt me niet
om te zwijgen.
Ik bedoel: te lullig toch?
Hij heeft ook een drukke dag,
hij heeft het gewoon niet door,
ik kan hem toch wel helpen.
Voorzichtig zeg ik:
“’t Is groen.”
Tegen de tijd
dat hij opkijkt
staat het stoplicht
weer op rood.
Zie je wel,
boomer.
