Op vakantie
in een dorp in Spanje.
Het is de dag van de vrouw
en etenstijd.
Op het bord voor de deur
van het restaurant
lees ik het menu:
voorgerecht
hoofdgerecht
iets te drinken
toetje & koffie
Zo. Dan ben je als kok maar meteen
van alle gezeur verlost.
Als moeder kan ik me er
goed in vinden.
Welke moeder heeft er geen hekel
aan de vraag
wat eten we vandaag?
We strijken neer op het terras
en bestellen het menu.
Binnen, in hetzelfde restaurant
is er een evenement gaande:
vrouwen uit het dorp
komen hier vandaag eten
ter viering van
vrouwendag.
Terwijl wij stilletjes
genieten
van een heerlijke paella,
druppelen de vrouwen
bij ons langs
op weg naar de ingang.
Volgens goed
plattelandsgebruik
groeten ze ons
en wensen ons smakelijk eten.
De voor het diner
zo belangrijke vraag
durven ze niet te stellen.
In plaats daarvan
werpen ze allemaal
een steelse blik
op ons bord.
