Zou er dan toch iets in zitten?
Blue Monday, ergens eind januari
is kennelijk de meest deprimerende dag van het jaar.
Eind januari is de tijd
waarin goede voornemens sneuvelen.
Dit jaar had ik geen goede voornemens,
net zo min als een nieuwjaarsplan.
Dus wat mij betreft was er niets kapot.
Toch voelde niet alles helemaal heel
en de laatste maanden was er niet één
blog van mij verschenen.
Ik keek naar een overvolle agenda;
m’n to-do-lijst puilde uit.
Hoe hard moet een verplichting zijn
en tegenover wie?
Met de heggenschaar
ging ik de lijst te lijf.
Steeds harder en sneller
sneden de messen
aan beide kanten.
Langzaam snoof ik frisse lucht;
een lege agenda,
een wit blad papier,
een groot stuk natuur om in te bewegen.
Vlak nadat ik
als finishing touch
m’n blog van de lijst verwijderd had,
opende ik opgelucht een nieuw bestand.
Wat er daarna gebeurde,
heeft u inmiddels gelezen.
En
