Altijd als ik
met het OV reis,
heb ik een te grote, te zware rolkoffer
met daarin m’n kantoor voor die dag.
Vandaag is zo’n OV-dag.
De avond ervoor
pak ik m’n koffer.
Laat ik dat nou
in het nieuwe jaar
eens een keertje handig doen?
Tot m’n stomme verbazing
is m’n koffer
voor minder dan tweederde vol.
Ik til ‘m op:
superlicht!
Dit wordt echt
een nieuw tijdperk.
Wat een verademing!
Op de dag zelf
kijk ik bij het ontbijt
nog even naar de weersverwachting.
Dat valt tegen;
vanmiddag wordt het koud
en de kans op regen
is groter dan ik dacht.
Ik grijp een warme sjaal,
een paraplu
en weet je wat?
Laat ik nou eindelijk een keer
m’n eigen herbruikbare beker meenemen.
Trouwens, de terugreis is
meer dan een uur.
Waar had ik
m’n e-reader gelegd?
Tegen de tijd dat ik –
dolgelukkig,
vol zin in de dag
en precies op tijd –
m’n koffer
over de drempel til,
voelt hij weer net zo zwaar
als vroeger.
Ach, vandaag ga ik genieten.
Morgen weer
een nieuwe kans.
